Adap, sadakat, fedakârlık, özgecilik, kibarlık; bunların hepsi de insanı uyutmaya yarayan ninnilerden başka bir şey değil hem de öyle bir uykuya yatırıyor ki kimse bu uykudan uyanamıyor, uyansa da ancak yaşamının sonuna geldiği an oluyor bu. İşte o an, insanın hiç yaşamamış olduğu öğrendiği an oluyor.
Düşünsenize; çevrendeki herkes hayal aleminde dolanıyorken teleskobu icat ediyorsun, icadınla gök yüzüne bakıyorsun, inceliyorsun, ölçümler analizler yapıyorsun hayatını buna veriyorsun ve öğretilenin tersine dünyanın döndüğünü fark ediyorsun. Ve söylediğinden dolayı yargılanıyorsun. Çünkü karşındakiler aksine inanıyorlar. Ama sadece inanıyorlar. Başka tutar hiçbir kanıtları yok. Hatta inançlarından dolayı gökyüzüne bakmayı bile red ediyorlar. Ama kendileri haklı. Çünkü bilim din ile çelişemezdi. Ve güç onlardaydı. Cehalet işte böyle bir şey..