Uyuyor herkes,şehir,sokaklar,sen bile,
Gülüyor tanrı,seni anımsatırken bu şiirime,
Tek uyumayan ben gibiyim,ama belki sende aşıksındır başka birine,
Tanrının kederi,yalnızlığımla bir halde
Anlat bana bildiklerini,söyle bana dileklerini,
Tanıtma bana kendini,ama anlat en içtenliğinle,
Heyecanlanalım aynı çocuklar gibi,bilmeyelim ne ölümü,ne de kaderi,
Unut bu sefer kendini,beni,kederimizi...
