Sonra Kırlangıç yeniden uçup Mutlu Prens döndü ve ona yaptığını anlattı. "Garip şey," dedi, "içim sımsıcak, oysa hava ne kadar soğuk,"
Reklam
“Bahçenin etrafında çok gösterişli bir duvar vardı, fakat hiçbir zaman o duvarın gerisinde n merak etmedim, çevremdeki her şey o kadar Saraydakiler Mutlu Prens derlerdi bana, gerçekten de mutluydum, eğer zevk içinde yaşamak mutluluksa. Öyle yaşadım ve öyle öldüm. Sonra da, ben öldükten sonra heykelimi buraya, böyle yükseğe diktiler; şehrimin bütün çirkinliğini, şehrimdeki bütün yoksulluğu görebileyim diye ve kalbim kurşundan da olsa ağlamamak elimden gelmiyor."
"Kimsin sen?" dedi.
"Ben Mutlu Prens'im."
"O zaman neden ağlıyorsun?" diye sordu Kırlangıç.
Sen artık öldün oğlum, dedim, onun gözlerinde büsbütün başka bir dünyaya baktım... Artık yaşayamazsın...
Sağ olsaydın bir çocuk gibi dizlerinin dibine oturacaktım..
Reklam