Geçmişin her noktasındaki herkese ait her şeyi bulma umudu taşır arkeologlar. Bu "şeylerin" sahipleri çoktan göçmüştür. Onlardan kalanlar ise yalnızca eşyaları ve sesleridir. Örneğin, Helenistik Dönem'den kalan bir küpeye 2000 yıl sonra dokunmak, aslında bu küpenin sahibine dokunmaktır: Bir Helenistik Dönem kadınını anlamaktır. Yani amacın özü; bir kadının kulağındaki küpeyi değil, küpenin kulağına asılı olduğu kadını; küpeyi yapan ustayı; küpeyi armağan eden adamı anlamaktır.
Yunanlı şairin dizelerindeki gibi:
" Beni bulamazsan
eşyalarımı bulacaksın
Parmak izlerimiz değecek birbirlerine..."