Leyla

Üstelik denizi seyretmeyi severim ben; bir gün ondan uzaklaşmak zorunda kalırsam, özlerim. Bir gemide kendimi pek rahat hissetmediğim doğru; ayaklarımın sağlam toprağa basmasını yeğlerim. Ama deniz kıyısında! O yakıcı kokularını duymak isterim denizin! Ölen, doğan, yeniden ölen dalgalarını görmek isterim! Bakışlarımın, sonsuzluğunda yitip gitmesini isterim!
Reklam
Zamanın alacakaranlığında doğmuşum gibi geliyor bana ve öğlen güneşinin nasıl olduğunu hayal bile edemiyorum.
Ne tuhaf bir zaman bu bizimkisi ki iyilik, kötülüğün yaldızları altında saklanmak zorunda kalıyor. Bellki de zamanıdır, zamanın sona ermesinin...
Çoktan hatıra olmamış tek bir an bile var mı?

Leyla

, bir kitabı okumaya başladı
Violette Leduc
5.8/10 · 236 okunma
Reklam