Zamanında benim hayatımda kötü giden bi durumla ilgili bi arakadaşım bi topluluk içinde beni küçük düşürmüştü. İnsanların mutsuzluğumu bilmesini konuşmasını istemiyordum ve kız ortamı herkes gırdır şamata ben de kafa dağıtıp muhabbet ediyor eğleniyordum.
-Pek mutlu görünüyorsun ama duyduğuma göre şöyle şöyleymiş gibilerinden bir şeyler zırvaladı. Ben de yok öyle birşey deyip geçiştirdim. On yıl geçti aynısını o yaşıyor duydum. bi yerde karşılaştık duymadın mı diye sordu. Ben de hayır duymadım dedim üzerinde konuşmaya bile gerek duymadım. Kız kardeşim ona ne kadar içerlediğimi biliyordu ve bu konuda aynı onun yaptığımı yapmam gerektiğini söyledi. Şimdi ben başkalarının acılarından beslenen bi zavallı olmayı kendime yedirip onun seviyesine mi ineyim