Tanrının olmayışına inanmam bilimden değil, yaratımın kaynağı olan kalbimdendir. Düşündüğümde, istediğimde kalbime huzur dolduran şeylerin karşıma çıkmasıdır. Bir çok şeyi aklımdan geçirip, istemişimdir ama olmayışı kalbime girememesindendir, her şeyi kalbime yerleştiremiyorum. Evet şu an ki aklımla hayal ettiğimin yarın bana iyi gelecek mi bilemem ama şu anki aklımla hayal ettiğimin kalbime huzur vermesi, onu yaratmak için tüm imkanların bir araya gelecek olmasıdır. Hayata bağlılığım bundan, seninle bir araya geleceğimden ve cennetten bir köşede yaşacağımızdan bir saniye dahi şüphe etmeyişim de bundan, kalbimin gücünden.
En başında da demiştim ya seni düşündüğümde kalbimde hiç kötü bir his uyanmıyor diye. Zaman zaman aklıma saçma şeyler gelmedi değil ama kalbime hiç girmedi.
Zihnim aklımla dalga geçerken, aklım zamana bırakmayı seçti ama kalbime ne zihnim ulaşabildi ne aklım karışabildi.
Sen ki benim yarattığım ve kalbime doğansın.
Sen olmasaydın da ben seni yaratır ve yine seni bulurdum aşkım.
Seni tüm kalbimle bekliyorum