'Unutmak iyileştirir.' cümlesiyle başlayan bu kitabın ilk sayfalarında unutmak karakterler için acıyı hafifletmenin bir yolu gibi görünüyor; insanın kendini korumak için geçmişi geride bırakması normalmiş gibi hissettiriliyor.
Fakat hikâye ilerledikçe unutmanın bir çözüm olmadığı, tam tersine sorunları daha da büyüttüğü ortaya çıkıyor. Hatırlamaktan kaçtıkça insanın hem kendine hem çevresine zarar verebileceğini gösteriyor. Bu yüzden son sayfalarındaki 'Unutmak iyileştimez, öldürür.' cümlesi, kitabın bizlere bir uyarısı çünkü gerçek iyileşme unutmakla değil, hatırlayıp yüzleşmekle mümkün.