Herkes dayandığı zata göre kuvvet kazandığına göre Allah’a dayanan insan, sonsuz bir güç elde etmiştir. Nefsine ve eneniyetine güvenen biriyse, çürük bir tahtaya yaslanmış ve boşluğa adım atmıştır.
İnsanı asıl üzen veya sevindiren, ona lezzet veya acı veren şey, yaptığı kıyaslardır. Her güzel daha güzeline nazar edildiği zaman çirkin, her mutluluk daha büyüğüyle kıyaslandığı zaman mutsuzluk olur. Konfüçyüs der ki; “Kimi mutluluğu yukarıda arar, kimi de aşağıda. Halbuki mutluluk insanlar aynı hizadadır.”