Elif
@Life__
Düne geri dönemem, çünkü o zaman farklı bir insandım.
İmkansıza ulaşmanın tek yolu, onun mümkün olduğuna inanmaktır.
Bugün düşündüğün şeye yarın dönüşürsün.
Hayatta bir şey öğrenmişsem o da yaratılmışlar dünyasında hiç bir şeyin sabit durmadığıydı; her şey ortaya çıkıyor be silinip gidiyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çocukluğumdan itibaren hep büyük bir haksızlık duygusu vardı bende, hep ezilenlerin yanında oldum, bir ilke meselesiydi bu. Ancak inandığım şey
için mücadele etme konusunda o kadar kararlı değildim, hatta belki iradesizdim, sergilediğim direnç görmezden gelinebilir düzeydeydi.
Çocukluktan sonraki uzun yılları yalnızlığımı büyüterek, daima uzaklaşan sessizliğin peşinden giderek geçirmeyi sürdürdüm, bu takip özel bir tür dikkat biçimi gerektiriyordu, diğerine
en zorlu, en özenli ilgiyi göstermemi sağlayacak bir tür özünü unutmayı, o diğerine tahayyül edilebilecek en değerli nesne olarak davranmayı gerektiriyordu.
Bu süreçte azalacak, küçülecek, en sonunda şeffaflaşacak, hatta var olmayı bırakacaktım. İyi olacaktım.Olmam istenmiş her şey olacaktım.
