Sen hiç ben olup seni sevmedin ki...
bilmiyorsun benim dünyamdaki yerini.
herkes silikken senin nasıl parladığını,
ellerimin ellerini nasıl aradığını,
seni gördüğümde kalbimin nasıl gülümsediğini,
herkesten kaçarken ayaklarımın sana nasıl koştuğunu,
herkese dönerken sırtımı, sana nasıl kollarımı açtığımı...
Sen hiç ben olup seni sevmedin ki...
Gel kırılan taraflarımı toparlamaya, cahil tarafımı bilgilendirmeye, susuz, kurumuş tarafımı sulamaya gel...
Gel karanlık yanımı aydınlatmaya, bana ışık olmaya, bana güneş olmaya gel...
Gel ne olur!
Kötülüğümü iyileştirmeye, cehennemi cennet yapmaya, günahı sevap yapmaya gel.
Gel çok geç olmadan, daha çok insana dokunmadan gel. Beni senden başkası bulacak diye ödüm kopuyor!