Nurcan
@Light_life
Şu anda okuduğu kitap
“Asıl zor olan, insanlarla birlikte yaşamak değil onları anlamak…”
Onu düşünmekten kendimi alamıyorum, şimdu acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.
"Daha çok anlat" dedim.
"Hoşuna gidiyor mu?"
"Çok. Elimden gelse seninle sekkiz yüz elli iki bin kilometre hiç durmadan konuşurdum"
"Bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz?"
"Gider gibi yaparız"
-Neden benim gibi yapmayı öğrenmiyorsun?
-Sen ne yapıyorsun ki?
-Kimseden hiçbişey beklemiyorum. Böylece hayal kırıklığına da uğramamış oluyorum.