Her şeyin üst-üste geldiğini hissettiğimiz ve bunaldığımız günler vardır ya hani; sanki tüm dünya mutluymuş ve herkes hayatını yaşıyormuş da, "Bir ben mi böyle dertle, tasayla uğraşıyorum?" dediğimiz günler. Hani zamanında ağızlarından işittiğin "Yanındayım" diyenlerin aslında yanında olmadığını çok iyi anladığın o zaman dilimi.
Bir de yetmiyormuş gibi onca kalabalık içinde bütün bu sıkıntılarla tek başına boğuşursun. Güneşli bir günde herkes yanındadır ama fırtınalı günlerini yalnız atlatırsın.
"Zor zamanlardan geçerken ne yapmalı?"
Derviş demiş ki:
"Sonsuza dek sürmeyeceğini bilmeli, imtihan olduğunu düşünmeli, daha kötüsü olmadığı için dua etmeli, yanında olmayanları terk etmeli"