İnsanlar doğuştan öfkeli, kötü kalpli ve kusurlu değiller, sadece baskı altında, sindirilmiş durumdadırlar. İhtiyaç ve yoksulluktan , ağır yaşam koşullarınıdan , toplumun diğer kesimleri tarafından hor görülmek ve ihmal edilmekten mustariptirler. Kalplerini dolduran kin ve öfkeyi daha zayıf bireylere yöneltmek, hırslarını onlardan çıkarmak için fırsat kollamaktadırlar.
Hayattaki aşırı düzensizliğin başlıca nedenlerinden birisi herkesin hayatta bir düzen kurmaya çalışması, fakat hiç kimsenin hayatın kendisini düzene sokmak istememesidir.
Ben kapalı bir insandım, etrafım karanlıktı. İçerisi zifiri karanlık kocaman bir evde dolaştığını düşün.
Böyle bir ortamda biz kim oluyoruz? Cani mi yoksa deli mi?
Hayır karanlıklar içinde ışıksız kalan zavallı bir insanız sadece.