Sallapati hislerim yoktur benim. Planlı programlı hareket etmekten hazzederim. Eve giriş çıkışım, yiyip içişim, yatış kalkışım nizam intizam içindedir. İşime gücüme dört elle sarılırım. İhmal etmem. Sıkıldım mı kapıyı çarpıp çıkmam. Tamam, geçenlerde yaptım bunu lakin o hadise tamamen Mahmut Bey'in kabahatiydi. Vuku bulan bütün hadiselere rağmen ağzımı bozmuyorum, bakın hala Mahmut Bey diye hitap ediyorum o zındığa.
Hani biraz da asabi olduğumu fark etmesi için kapıyı şöyle hafıf yollu çarpmaya kalktım ama nafile... Kapı, üzerindeki yaylı mekanizma sebebiyle peşim sıra ağır ağır geldi, tık etti, yumuşacık kapandı. Yani kapı koluna tatbik ettiğim kuvvet boşa gitti. Hani tatbik edilen hiçbir kuvvet cevapsız kalmazdı, hani her tesir bir reaksiyona neden olurdu? Kuvvetli olan, cebinde parası olan fizik kaidelerini bile değiştirebiliyordu işte.