“Konuşmak neden bu kadar tuhaf? Duvardaki çatlak, musluktaki sızıntı gibi... İnsan bedeninin çatlağı da ağız olmalı, dışarı çok şey sızdırıyor. Tıpkı az önceki gibi... En iyisi susmalı, hiç konuşmamalı. Kelimeler beni zavallı gösteriyor, susarken daha az zavallıyım” diye geçirdi içinden. Zihnindeki davete katılan cümleler sunulan ziyafetten memnundu. “Pirana kılıklı cümleler iyice kemirin beynimi, kemirin ki boşalsın zihnim.”