Öncelikle bu kitap benim yazara olan bütün önyargılarımı kırdı(zort ettirdi) Ben bu kadar iyi düşünülmüş bir fantastik okuyacağımı hiç düşünmemiştim sahiden. Tüm fantastiklere 10 basar diyebilirim.(Hgoi ile kapışır ama :))
Kitabımızın konusu kısaca, dört kız var. Elzem ve Itır kardeş, Doğa eski gelin, Mara da Elzemin annesinin hizmetçisi. (Evet yargılamak yok :D) Bu dört kız Elzem ile Itırın büyücü annesinin yapmış olduğu büyü ayininden sonra Araf'a göçüyorlar. Bakıyorlar Ortaçağ da uyanmışlar. Sonra biz bu dört kızın Araf'tan kendi dünyalarına dönme çabalarını okuyoruz.
Konu kısaca bu. İlk iki yüz sayfayı ön yargıyla okumuştum fakat o önyargı iki yüzüncü sayfadan sonra kırıldı. Nefret ettiğim karakteri anamı babamı savunur gibi savundum öyle diyim size.
Araf gerçekten harika kurgulanmış. Yaşayan ırklar olsun, canavarlar olsun, güç sistemi olsun, hikâyeler olsun... Gözüme batan hiçbir mantıksızlık yokt- DUR Bİ DAKİKA! Vardı şimdi hatırladım. (Bana bu konuda pek güvenmeyin, yok diyorsam kesin vardır:D)
Neyse, kitabı övecek kadar hatırlamıyorum fakat beni zort edecek kitap pek bulunmaz. O yüzden harika derecede kurgulanmış bir giriş kitabı olduğunu düşünebilirsiniz.
Ama her güzel şeyin bir kusuru vardır gençlik. Ve bir o kadar da çürüğü. Biz de bu çürükleri konuşmak için buradayız >:) İyi yorum okumak istiyorsanız gidin kitabı övenleri okuyun!(Rica)
Öhöm öhöm! Başlıyorum.
Uyarılar: Full spoiler ve kitap yanımda olmadığı için biraz yüzeysel bir eleştiri olucak.
Karakterlerden başlamak istiyorum. Mara anlaşılması karmaşık bir karakterdi. İlk sayfalarda elzem annesinin odasında bir kitap buluyordu fakat okuyamıyordu.(Farklı dilde yazıldığı için) Sonra Mara geliyordu ve okuyabildiğini farkettiler. Elzem okumasını söyleyince "bunu yapamam çünkü siz insansınız"