Yalnızdım. Küçücük odanın içinde yalnız kalmıştım ve ışıklar...O ışıkları kör olmak isteyecek kadar görmek istemiyordum ; şu an kör olabilirdim, şu an gözlerimi söküp çıkarabilirdim , şu an dünyayı kapkaranlık görebilirdim .
Sessiz bir şarkı mırıldanmaya başladım, bir ninniye dönüştü. Gözlerimi oyacak kadar parmaklarımı bastırdım ama imkansızdı. En sonunda kafamı yastığın altına koydum ve Karanlığa kucak açtım... 🖤❣️💔