Biz artık doğada kamp yapmıyor, gecelerimizi kurduğumuz çadırların içinde geçirmiyoruz; artık dünyaya demir atmış, kafasını kaldırıp göklere bakmanın nasıl bir şey olduğunu unutmuş insanlarız.
İnsan doğasının en kıymetli nitelikleri, tıpkı meyve ağaçlarında açan çiçekler gibi yalnızca narince toplanıp dikkatle muhafaza edildikleri takdirde bozulmadan varolabilirler. Ancak ne yazık ki biz, ne kendimize ne de birbirimize bu şefkat ve hassasiyeti gösteriyoruz.