Limba
@Limba
Deniz nerden bilsin insanın karada bile boğulduğunu...
190 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Kaldırımına ait olmayan bir taş gibiydin. Toprağıyla kavgalı bir ağaçtın. Kendi hapishanesine dikilmiş bir duvardın. İnsan böyle doğmaz ki! Bebekler ağlamamaya çalışmazlar. Çocuklar yarım gülmeyi bilmezler. Gençler heyecanını saklamazlar. Yatişkinler yetişkinliklerinden bu kadar yorulmazlar. Senin hikayen nerede kırıldı da bu kadar parçalandın? Nasıl bu kadar sustun? Nasıl bu kadar kabuğuna çekildin?
Reklam
Yanımda olduğun ama seni çok özlediğim günlerdi.
Puan vermedi·250 syf.·
2021 14. kitabı
Ama göz göze gelmek utandırıyordu seni. Umutlanmak tedirgin ediyordu. Sevildiğini görmek korkutuyordu.
Herkesin kendine göre bir yas tutuşu var hayatta. Kimi konuşarak kimi susarak kimi sessizliğe kimi gürültüye boğularak acısını kucaklıyor. Biz ailecek sessizliğe sığınanlardanız.
Reklam