"Genç yaşımda ölmekten korktum bu yüzden çok ağladım, bu adil değildi.... Ağladım, ağladım, ağladım... Ve bir gün yoruldum. Kalbimi öldürmeye karar verdim. Eğer kalbim ölürse hiç bir şey hissetmem değil mi? Ne öfke, ne hüzün, ne mutluluk.. Hatta aşk... Hiç bir şey hissetmedim. Önceden böyle kalacağını düşünürdüm... Ta ki Ayana ile tanışana dek... Ayana... Lütfen yaşa..."
"Sana ne olursa olsun hiç bir şey hissetmeyeceğim, Yuuko ve Emi öldüğü gün ben de öldüm. Daisuke ve Kazuma öldüğünde içimde hiç bir şey kalmadı, kalbimi de gömdüm. Zaten ona ihtiyacım da yoktu..."