Merhaba kelimesini niçin kullanmak istemediğimi biliyorsundur herhalde. Çünkü herkes "merhaba" diyor. Herkes birbirine "Seni seviyorum" diyor. Oysa bu kelimelerin artık bir özelliği kalmadı. Çünkü bir yaşındaki çocuk bile "Seni Seviyorum" diyor. Gerçi bir yaşındaki çocuk bu kelimeyi içten söylüyor olabilir. Ama ne bileyim yani? Sevmeden söylemek çok acı, korkunç doğrusu bu kelimeye çok acıyorum. Çünkü her önüne gelen boş boş sevmeden "Seni Seviyorum" diyor.
HAYAT BU
Hayat mutluluk değildir.
Hayat üzüntü değildir.
Hayat aşk değildir.
Hayat eğlence değildir.
Hayat bunalım değildir.
Hayat iş, ders değildir.
Hayat seks değildir.
Hayat zirve değildir.
Hayat para değildir.
Hayat tatil değildir.
Hayat her şe
Geceleri yatarken beni en çok mutlu eden şey her gece çok güzel hayaller kurmam. Hepsi Bodrum ve Erten'le ilgili. Bütün hayallerimde önce arkadaşız. Ve sonra çıkıyoruz. Hayal kurmaya aşığım. Mükemmel. Sanki film izler gibi. Sanırım hayal gücüm çok kuvvetli. Rüya görmek de çok güzel. Fakat örneğin rüyamda bir çocuğa aşık oluyorum. Çok yakışıklı o, sanki rüya gibi değil. Ama sonra uyanınca imkansız. Onu buluyorum fakat rüyamda. Ona ulaşmak gitgide imkansızmış gibi geliyor. O nerede? Acaba onu benden evvel buldular mı?