"Hayır Arm, sen bir seçim yaptın ve seçtiğin ben değildim. Benim için savaşacağını söylemiştin. Yeminimize ihanet ettin."
Kızın göğsünde kanayan yara sızladı. Bir zamanlar o sözler her şeyleriydi. Artık ellerinde ne kalmıştı?
"Sanırım seninle, insanlarla ve hislerle... olan bağımı koparırsam, daha güçlü olurum sandım," dedi Arm yorgun bir sesle. "Belki onu öldürürsem bir şeyleri değiştirebilirdim. Kendimi değiştirebilirdim. Ama her şey bittikten sonra ben yine aynı enkazdım. Yine paramparçaydım. Senin de bildiğin gibi."
Sıra artık sizde. Gidin ve kendi hikâyenizi yazın. Dünyaya'ya bir böcek kadar nazik yahut bir alev kadar tutkulu ama en önemlisi de gurur duyacağınız bir iz bırakın. Yeni doğan her fidanın, içinizi ısıtan her nefesin ve zor bir gecenin karanlığının ardından açan müşfik güneşin size bir umut olabileceğini de sakın ola unutmayın.
Sayfa 492 - Destan-ı Hainin Mührü
2.Dünya/ Kül ve Keder Çağı'nın
tarihi belirsiz bir yılı
Anonim·Kitabı okudu