Liz Puckle
@Liz_Puckle
Happy Hunger Games! And may the odds be ever in your favor.
INFJ-T
1w9
48 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Öncelikle bu incelemem seriyi değil sadece bu kitabını kapsayacak yoksa çook uzun olurdu. Spoiler olduğunda belirteceğim.
Aslında kitabın önce pozitif yanlarını anlatmak istedim ama bulamadım maalesef. Bu yüzden direkt negatif yönlerine geçelim.
1. Yetenekliler
Diyarda birdenbire birçok kişinin güçleri ortaya çıkıyor. Yahu insanlar ya da hükümet falan niye araştırmıyor sebebini?! Ya da yetenekliler niye sebebini anlamaya çalışmıyor? Benim özel güçlerim ortaya çıksa ben bile sebebini anlamaya çalışırım.
2. Lin'in motivasyonu ve geçmişi
Lin'in kendine çok fazla güveniyor olması... Bu kız bir an bile kendinden şüphe etmedi yani tabi ki özgüven iyi bir şeydir ama bu kadar da değil. Kıza diyorlar ki Euria'yı yenmen gerek yapabilecek misin? Lin direkt bu benim kaderim moduna giriyor. Euria'dan bahsediyoruz burada ( ikinci kitabı okumadıysanız bir iki satır aşağı inip öyle okumaya devam edin.) gücünü kullanarak birini saniyeler içinde öldürebilir. Diyarların Yazarı'sın tamam ama sürekli söyleyip duruyor bunu.
Lin'in geçmişi ile ilgili bildiğimiz şeyler çok kısıtlı elbiselere merakı olduğunu,halktan biri olmadığını falan biliyoruz sadece. Geçmişini bilsek bir nebze motivasyonunu anlayabilirdik belki.
3. Karakterlerin aşkları
Kitap- hatta direkt seri de diyebilirim- fazlasıyla karakterler arasındaki aşka odaklıydı. Karakterler arasındaki romantik(?) cümlelere özen gösterildiği kadar evrenin inşasına ya da mantık hatalarına dikkat edilmiş olsaydı keşke.
4. Asano Bebekleri
Önceki kitaplarda Rykel ve Aideen vardı sadece. Bu kitabın başında Tiyora adında yeni bir bebekleri de olduğunu öğreniyoruz. Kitabın ortasında İrithel hamile olduğundan şüpheleniyor- değil- kitabın sonlarına doğru ( spoiler sayılmaz diye düşünüyorum) savaşın ortasında
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Addie Larue seni hatırlıyorum.
Puan vermedi·624 syf.··
Beğendi
·2026 31. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 18 Nisan 2026 07:26
Evet,sonunda bu kitabı okudum. Daha önce başlamamamın sebebi beklentimin yüksek olmasıydı. Sırayla konusundan, kitapla ilgili düşüncelerimden ve sevmediğim kısımlarından bahsedeceğim.
Konusu
Adeline(Addie) 1714 yılında yaşayan sıradan biri. Roger adında bir adamın eşi ölünce ve geride üç çocuk bırakınca ailesi Addie'yi Roger ile evlenmeye zorluyor. Addie tabii ki reddediyor ama ailesi bunu kabul etmiyor. Addie düğün günü bir bahane uydurup kaçıyor ve karanlıkta yanıt veren tanrılara güvenmemesi gerektiğini bilmesine rağmen karanlık çöktükten sonra tanrılara yalvarıyor ve biri cevap veriyor: Luc
Addie sınırsız zaman ve özgürlüğe karşılık ruhunu -artık istemediği zaman- Luc'a vereceğine söz veriyor.
Addie aslında görünmez değil sadece bir insanın görüş açısından çıktığı anda o kişi Addie'yi unutuyor. Ve herhangi bir eşyaya (yüzüğü hariç) uzun süre sahip olamıyor.
En başta çok da zormuş gibi gelmeyebilir ama bu anlaşma hem nimet hem de lanet. Düşünsenize mesela bir işte çalışamazsınız bile çünkü sizi unutacaklar. Ama bir mağazadan bir şey alıp parasını ödemeden çıkabilirsiniz.
Sırf konusu ya da yazım dili için bile okunur.
Genel olarak baktığımızda kitabı epey beğendim. Puanım 9/10 beklentimi karşıladı.
Sevmediğim kısımlar
1. Aşk üçgeni
Ben bu tropeu hiç sevmediğim için beni rahatsız etti ama siz seviyorsanız sizi rahatsız etmez muhtemelen.
Luc'un Addie'ye saplantılı olmasına hiç gerek yoktu bence. Hikayeyi biraz daha ilginç bir hale getirmiş olsa da olmamasını tercih ederdim sanırım. Hele ki seks sahnesi çok gereksizdi. (sahne diyebileceğimden emin değilim ama doğru kelimeyi bulamadım)
2. Olayların az olması
Yani tamam olayların fazla olmaması bir problem değil ama 618 sayfalık bir kitapta daha fazla olay olmalıydı ya da kitap 400
Öncelikle okuduğum ilk çizgi romandı. Çizimleri çok güzeldi. Sadece siyah,beyaz ve kırmızı kullanıldığı için daha da güzel olmuş. Beni rs'den çıkardı ve çerezlik bir kitap diyebilirim.
Bu kitabın inanışına göre öldükten sonra 40 gün ve 9 gece boyunca yürüyerek gitmeleri gereken yere gidiyorlar ama yolda etraftaki yiyecekleri yemek ya da bir şey içmek tehlikeli olduğu için o kişinin cenazesinde o kişinin sevdiği şeylerden ilham alarak yakınları Arafta Pasta Dükkanından pasta yaptırıyor ve ölen kişi yol boyunca sadece o pastayı yiyor. Bu pastalara yazı yazılabiliyor ya da kasete aktarılmış anıları pastaya aktarabiliyorlar yani pastanın özelliği sadece tadı değil.
Konusu özgün ve güzel bir konu ama bu konunun kat ve kat daha fazla potansiyeli vardı. Umarım diğer ciltlerinde daha iyi kullanılabilir.
İrae ve Misa'nın beraber olduğu bölüm daha uzun olmalıydı bence çünkü iki hikayeyi birleştiren asıl bölüm o bölümdü. Ama genel olarak bu kitabı sevdim sadece okuyacaksanız beklentiniz çok yüksek olmazsa daha keyifli okursunuz. 
Damla N. Archeron'un önerisiyle almıştım. Videosunu izlemek istersenizyoutu.be/9tHzjcfU3HY?si=...( kitabı 1:35'de anlatmaya başlıyor.)
Damla N. Archeron'un önerisiyle almıştım. Videosunu izlemek istersenizyoutu.be/9tHzjcfU3HY?si=...( kitabı 1:35'de anlatmaya başlıyor.)
Öncelikle kitabın yaş sınırını 18 yaş (belki 17)ve üstü olduğunu düşünüyorum. Çünkü bu seride bir çok tetikleyici unsur bulunuyor.
Şu ana kadar okuduğum en sevdiğim ve en zevk aldığım polisiye türündeki seri bu seri. Bu serideki en sevdiğim kitap sıralaması da 3>1>2
Bu serinin aşırı iyi kurgulandığını düşünüyorum. Okurken resmen ağzım açık kaldı. Seriyi okuyacaksanız art arda okumalısınız çünkü bayağı ayrıntılı ve hepsi birbiriyle ilişkili ama kafa karıştırıcı ayrıntılar değil çünkü yazar her şeyi çok iyi açıklıyor. İpuçlarının resim şeklinde olması çok hoştu.( Mesela ajandada ne yazdığını direkt yazmak yerine fotoğrafının olması gibi.)
BURADAN SONRASI SPOİLER İÇERİR
Şimdi bu kitapla ilgili düşüncelerime gelirsek öncelikle aşırı sürükleyiciydi birkaç saatte bitirdim. Pip ve Ravi'nin ilişkileri çok tatlıydı. Önceki kitaplardaki olaylardan sonra Pip'in bunalıma girmiş olması gayet normal hatta olmaması anormal olurdu. Pip'in Jason Bell'i 0ldürdüğü yerde çok şaşırdım, okuduğum bazı incelemelerde Pip'in onu 0ldürmemesi gerektiğini adaleti kendisinin sağlamaya çalışmasını saçma bulanlar vardı bu düşünceye birazcık katılıyorum ama Pip'in elinde Jason'u hapse attıracak kadar delil yoktu ve o 0lmeseydi bir çok kızın ve kadının 0lümüne sebep olacaktı aynı şekilde Max Hasting de. Kanıtları temizleyip değiştirdikleri kısımları okumak çok eğlenceliydi bence. Kulaklık bulununca Pip teslim olacağını söyleyince her şey boşuna mıydı diye düşündüm yani onun için de bir şey bulunabilirdi. Neyse ki o sorunu da Ravi halletti. Eş ayrıcalığından yararlanmayı teklif ettiği kısım da da hoş bir sahneydi. Neyse ki 697 gün sürse de tekrar kavuştular.
