Yıl 2018: Bu yazının içinde geçmeyen o kelimeler yüzünden, şu an neredesin, ne yapıyorsun hiç bilmiyorum. Ama bazı hikayelerde tek taraflı da olsa sadece arkadaşlık, dostluk, iyilik, sağlık geçiyor. Beni pek çok defa mezarın içine düşmekten koruduğun için teşekkür ediyorum. Bu yazıda hiç geçmeyen kelimelerden örülü bir hayat diliyorum sana.
“Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi. Acı, insanın yüreğini paralayan ve sırrını kimseye anlatmadan birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbürüne çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.”