İlk sosyal ilişkimiz ,bizim bakımımızı üstlenen kişiyle kurduğumuz bağdır.
Bu çoğu zaman annemizdir.Bebeğin hayati ihtiyacının karşılanması tamamen başkasına bağımlıdır.Bu bağ hayatta kalabilmenin temelidir.Bağlanmak terimi ,en çok bu bağı tanımlamak için kullanılır.Bu kalıp hayatın ilk yılında gelişir.
Güvenli bağlanma diyebilmemiz için ,her durumda anneye gidebileceğimizi,ihtiyaçlarımızın karşılanacağını,duygularımızın anlaşılacağını ve kabul göreceğini bilmemiz gerekir.İhtiyaçlarımızın karşılandığı ölçüde ilişkide kendimizi güvende hissederiz.
Beslenme,dokunma,rahatlatma ve güvenlik açısından yeterince iyi annelik görmemizin etkileri ,tüm yetişkin hayatımız boyunca devam eder.Ağladığımızda annemizin gelmesi ve ihtiyaçlarımızı düzenli karşılaması,dünyayı güvenli,korunaklı bulmamızı,ihtiyacımız olan şeylere sahip olacağımıza inanmamızı sağlar.