Ezgi hem aradaki uzaklık, hem de şarkıcının sesinin boğukluğu yüzünden dokunaklı bir havaya bürünüyor, şarkının hüzünlü sözleri bu dokunaklılığı daha da güçlendiriyordu:
Ah, yağmur iniyor perişan saçlarıma,
İliğime kadar ıslanıyorum,
Bebeğim tir tir titriyor soğukta...
Kendinin sonuna geldiğinde nereye gidersin? Ne yapmış olursan ol, yine de sevileceğini bildiğin yer neresi? Bütün kaygılarını nereye bırakabilirsin? Güçlü olmak zorundaymış gibi hissetmediğin yer neresi? Dinlenmek için nereye gidebilirsin? Her zaman ait olduğun yer neresi? Hayatının büyük kısmını kaçarak geçirmiş olsan bile geri dönebileceğin yer neresi?
Uykusunu bölmüyor artık didişmelerin şamatası!
Huzur içinde yatıyor: Ne bedensel bir acı,
Ne de peşinde koşulacak yüce tutkular
Onu zaferin doruklarına koşturacak.