Simge
@LonelyDaisy
Sabırlı ol...Güzel düşün...Anı yaşa...
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İnsanın hayatında en mutlu günleri hiç kuşkusuz okul günleriydi, yeniden genç olabilmek için neler vermezdi ki...
Aspern'in Mektupları
Henry James’in 
Aspern'in Mektupları, Venedik sokaklarında geçen bir hikaye. Her şey, ölmüş şair Jeffrey Aspern’e resmen tapan hırslı bir araştırmacının, şairin eski sevgilisi Juliana ve onun içine kapanık yeğeni Tita’nın kaldığı o eski, döküntü saraya sızmasıyla başlıyor. Adamın tek bir derdi var, kadının elindeki gizli aşk mektuplarını ne pahasına olursa olsun ele geçirmek. Tabii bu saplantı yüzünden her türlü yalanı söylemeye başlar ve olay bir süre sonra psikolojik savaşa dönüşür.
Kitabı okurken hissedilen en baskın duygu, geçmişe ve başkalarının mahremiyetine duyulan o hastalıklı, saplantılı arzu oluyor. Henry James, bir şeye sahip olma tutkusunun insanı ahlaken nasıl yozlaştırabileceğini net ve akıcı bir dille işliyor. Kitabı okurken aldığım keyif ve hisler bana fena halde 
Kazuo Ishiguro’nun 
Günden Kalanlar kitabını hatırlattı. İki yazarın da kalemi o kadar benziyor ki; ikisi de büyük patlamalar olmadan, sakin ve mesafeli bir anlatımla o psikolojiyi ve bastırılmışlığı anlatıyor.
Hikayenin sonlarına doğru işin içine giren o suçluluk duygusu, hayal kırıklığı ve elindeki her şeyi kaçırmış olmanın getirdiği pişmanlık, insanın en bencil halini yüzümüze çarpıyor. Kitabin sonunda hissettiğim şey, bir sırrı ele geçirmek isterken aslında kendi insanlığını ve vicdanını tüketen bir adamın yalnızlığı... Yazarın okuduğum ilk kitabı ve ben beğendim tavsiye ederim.1000Kitap
Henry James’in Aspern'in Mektupları, Venedik sokaklarında geçen bir hikaye. Her şey, ölmüş şair Jeffrey Aspern’e resmen tapan hırslı bir araştırmacının, şairin eski sevgilisi Juliana ve onun içine kapanık yeğeni Tita’nın kaldığı o eski, döküntü saraya sızmasıyla başlıyor. Adamın tek bir derdi var, kadının elindeki gizli aşk mektuplarını ne pahasına olursa olsun ele geçirmek. Tabii bu saplantı yüzünden her türlü yalanı söylemeye başlar ve olay bir süre sonra psikolojik savaşa dönüşür.
Kitabı okurken hissedilen en baskın duygu, geçmişe ve başkalarının mahremiyetine duyulan o hastalıklı, saplantılı arzu oluyor. Henry James, bir şeye sahip olma tutkusunun insanı ahlaken nasıl yozlaştırabileceğini net ve akıcı bir dille işliyor. Kitabı okurken aldığım keyif ve hisler bana fena halde Kazuo Ishiguro’nun Günden Kalanlar kitabını hatırlattı. İki yazarın da kalemi o kadar benziyor ki; ikisi de büyük patlamalar olmadan, sakin ve mesafeli bir anlatımla o psikolojiyi ve bastırılmışlığı anlatıyor.
Hikayenin sonlarına doğru işin içine giren o suçluluk duygusu, hayal kırıklığı ve elindeki her şeyi kaçırmış olmanın getirdiği pişmanlık, insanın en bencil halini yüzümüze çarpıyor. Kitabin sonunda hissettiğim şey, bir sırrı ele geçirmek isterken aslında kendi insanlığını ve vicdanını tüketen bir adamın yalnızlığı... Yazarın okuduğum ilk kitabı ve ben beğendim tavsiye ederim.Eşiğe vardığında benim onu terk ederken yapmadığım şeyi yaptı; bana bakmak için durakladı. O gözleri hiç unutmadım; küskün bir bakış olmamasına rağmen zaman zaman bana hâlâ acı verirler...
Aspern'in Mektupları
Henry James
Aspern'in Mektupları
Henry James