Lokman

Bitmiş bir hikâyeyi Umut Güner dizesi şöyle anlatmış; "Hangi şehre gidip, hangi insanla uyuduysan, nereye döküldüyse sevdiğim güzelliğin, kimin üstüne düştüyse bakmaya kıyamadığım kirpiklerin, orada kal. Bir gecelik ‘nasılsına’ sığdırma vicdanını.Kalbim; artık evin değil. Gelme!”
Reklam
Bu sessizliğin ortasında yankılanıyor izdihamı gidişinin Ve benim bitişimin.. Bu böyle olmamalıydı bir hatırı vardır onca sarılmışlığın…
Züleyha'ca bakışlarıma yakup'ça kör kaldın... Ey benim ahmak yüreğim! Kuyudan gelen her sesi sen yusuf 'tan mı sandın..
Size de oluyor mu bilmiyorum ama bazen her şeyi bırakıp gitmek istiyorum.Nereye olursa … Hemde geride bir çok şeyi bırakıcağımı bile bile gitmek istiyorum…