"Zaman, herkesin izini yavaş yavaş siler.
Ölü, öldüğü gün hatırlanır;
gelin, geldigi gün deger görür.
Sonra hayat kaldığı yerden devam eder.
Bu yüzden ne övgüye fazla güven, ne de unutulmaya üzül.
Çünkü zaman, en güçlü alkışı da en derin acıyı da sessizce tüketir."
"Kendine geri dönmek ne kadar acıdır,
Ömrünü onu başkalarında arayarak geçirdikten
sonra,
Çünkü bazı gidişler bizden insanları çalmaz,
Bizi kendimizden çalar,
Sonra bunu çok geç farkederiz,
Hayattaki en uzun yolun ,
Kalpten kalbe giden yol olduğunu.."
Otobüsün geçmediği bir yerdi
Yol bile değildi aslında
Zaten, gitmekte değildi benimkisi
Yüreğimin rehin kaldığı yerden, bavullarımı almaktı
Hem, insan yarasından ne kadar uzağa kaçabilir ki..