Lokman

"Zaman, herkesin izini yavaş yavaş siler. Ölü, öldüğü gün hatırlanır; gelin, geldigi gün deger görür. Sonra hayat kaldığı yerden devam eder. Bu yüzden ne övgüye fazla güven, ne de unutulmaya üzül. Çünkü zaman, en güçlü alkışı da en derin acıyı da sessizce tüketir."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Kendine geri dönmek ne kadar acıdır, Ömrünü onu başkalarında arayarak geçirdikten sonra, Çünkü bazı gidişler bizden insanları çalmaz, Bizi kendimizden çalar, Sonra bunu çok geç farkederiz, Hayattaki en uzun yolun , Kalpten kalbe giden yol olduğunu.."
Otobüsün geçmediği bir yerdi Yol bile değildi aslında Zaten, gitmekte değildi benimkisi Yüreğimin rehin kaldığı yerden, bavullarımı almaktı Hem, insan yarasından ne kadar uzağa kaçabilir ki..
Tanımak hayal kırıklığı. Ne demiş şair: "Fazla yakınlığın getirdiği uzaklıktayız."
Dünya çok acı çekiyor ama kötü insanların şiddetinden değil, iyi insanların sessizliğinden.