Yerin üstüne baktım, uykuya dalmışlar;
Altına baktım, çürüyüp toprak olmuşlar.
Yokluk ovasında başka ne var ki zaten:
Daha gelmemişler var, gelip gitmişler var.
Zannetmeyin cihanda, yaptığım iş korkmaktır.
Nasıl olsa gün gelir, canım yok olacaktır.
Ölmekten korkmuyorum hakikattir elbet o.
Tek korkum benim iyi yaşayamamaktır.
Desem ki bilgiden yana yoktur eksiğim.
En derin sırlara erdim, çok şey öğrendim.
Yetmiş iki yıl gördüm, hem gece hem gündüz.
Sonunda anladım, bir şey öğrenmemişim.