Gece
@Lotusena
Bir ülkeyi ülke yapan, o toplumun vicdanıdır.
♡｡*ﾟ✧˚.༘⋆
Sizde de oluyor mu?1000Kitap
Şey...Alıntı
Kötü sonlu bir kitap yazıyorsunuz. Tıpkı okurlar gibi etkileniyorsunuz. Ama herşeye rağmen onu yazan sizsiniz. Yazarken canım acıyor. Ağlamak istiyorum. Sinirleniyorum, öfkeleniyorum ama elimden birşey gelmiyor halbuki benim elimde! Niye böyle oluyor ya... karakterlerime çok bağlanıyorum. Her biri benden bir parça taşıyor. Belki de ondandır 🤧
Gece
@Lotusena
·"Hiç mi sevmedin beni?" diye sordum, sesimin titrememesine özen göstererek. Arkasını döndü ve gözlerimin içine baka baka, "Hiç sevmedim seni" dedi ve o an... gök gürledi, yağmur bardaktan boşalırcasına toprağa düşmeye başladı. Yanağımdan düşen gözyaşını elimin tersiyle silip ayağa kalktım. "Defol" dedim, sesimin çıktığından bile emin değildim. Elimle kapıyı gösterdim. İç çekişini duydum, kapıdan gidişine uzun uzun baktım. Kalbim acıyordu, ruhum kanıyordu, sanki biri kalbimin üstünden tırla geçmiş de paramparça olmuş gibi... Kadın o gece anladı gözlerin de yalan söylediğini ve "Gitmez" dediklerinin gidebileceğini.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Şey...Alıntı
"Hiç mi sevmedin beni?" diye sordum, sesimin titrememesine özen göstererek. Arkasını döndü ve gözlerimin içine baka baka, "Hiç sevmedim seni" dedi ve o an... gök gürledi, yağmur bardaktan boşalırcasına toprağa düşmeye başladı. Yanağımdan düşen gözyaşını elimin tersiyle silip ayağa kalktım. "Defol" dedim, sesimin çıktığından bile emin değildim. Elimle kapıyı gösterdim. İç çekişini duydum, kapıdan gidişine uzun uzun baktım. Kalbim acıyordu, ruhum kanıyordu, sanki biri kalbimin üstünden tırla geçmiş de paramparça olmuş gibi... Kadın o gece anladı gözlerin de yalan söylediğini ve "Gitmez" dediklerinin gidebileceğini.
Öhm öhm ben birşey yaptım.Alıntı
Anahtarla kapıyı açmaya çalışıyordum. Biraz zaman geçtikten sonra fark ettim ki yanlış anahtarı yuvaya koymuşum. Yanlış olan bir şeyi açamazdınız. İlk elinize aldığınızda onun kapıyı açacağını zannedersiniz, ancak biraz zaman geçtikten sonra hatanın nerede olduğunu anlamaya çalışırsınız, sonra anlarsınız ki asıl hata o anahtardır. Doğru anahtarı bulup kapıyı açtım, arkamdan kapıyı kapatıp kilitledim ve ışıkları açtım. Karanlığı seviyor olmam, ömrüm boyunca karanlıkta kalacağım anlamına gelmezdi, değil mi? Ceketimi aynalı vestiyere asarken kendime baktım. Sonra şen bir kahkaha atarak, "İyi ki varım, bee! Şu tipin gülüşüne bakkkkk! Şuraya bir dipnot düşüyorum: kendisiyle konuşan insanlar deli değillerdir, kendisiyle konuşan insan hayata tutunmaya çalışan bir insandır." Birden kafama, gün boyunca vişneli meyve suyu hariç mideme bir şey girmediği aklıma geldi. Ellerimi yıkayıp, rahat edeceğim yıldız desenli pijama takımıma giydim, saçımı yamuk alttan bir topuz yaptım, kenarlardan iki tutam çıkarıp serbest bıraktım. Aynada kendime gülümseyerek, "Bugünü de belasız bitirmeyi başardın, kızım! Aferin sana, bugün de yaşamayı başardın!" diyerek kendimi tebrik ettikten sonra nihayet mutfağa gidebildim. Ne pişirseydim acaba? Akşam akşam yemek yersem midem ağrır mı ki? Yemese miydim? ... Evet, akşam acıkıp yersem kalori alır mıyım diyen tayfadan değil, mideme dokunur mu diyen tayfadanım! Buldum! Dolapta kornişon turşusu vardı ve evet, turşu yiyecektim. Mide ağrısını çekerdim, turşusuz bir hayat susuz bir hayattır. Buzdolabını açtım, belki Elif benim için bir şeyler bırakmıştır diye aramaya başladım ve bingo! Yoğurt kabı buldum. "İnşallah sarma vardır, amin!" diyerek kapağını açtım, çıkan yemek sarma olmasa da içli köfteydi, olsun, Elif'in elinden çıkmışsa yerdim. Suyu kaynattıp