"Bugün pazar ve mutfağıma karargah kuran karıncaların hiçbirini bugün de öldüremedim. Mutfak duvarımın içine şehir kurduklarını düşünüyorum. Kıyamıyorum. Seviyorum ama kimi olduğunu bilmiyorum, böyle olunca da bu eve sevdikleriyle gelenlere dokunamıyorum."
"Uyuyor muyum?" Dedim fısıldayarak. "Bu bir rüya mı?"
"Kim bilir; belki de adına hayat dediğimiz bu vakti kısıtlı evren, rüyanın ta kendisidir ve ölüm, gözleri açtığın, rüyadan uyandığın tek gerçekliktir."
Poeticadreary - Servant