d.
@Luicci
Lisans
90 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Reklam
Aslında her şey çok yalın: Bir insan, hayatında gerçekten yer açmak istediği kimse için imkansızı bile zorlar, o vakti bir şekilde yaratır. Vaktim yok cümlesi çoğu zaman gerçek bir yoğunluğu değil, gönülsüz bir tercihi anlatır. Çünkü biliyoruz ki kalp, ait olduğu yere gitmek için her zaman bir aralık bulur. Birinin hayatında sadece boşlukları dolduran bir detay gibi hissetmek, insana kendi kıymetini sorgulatıyor. Oysa gerçek değer; en yorgun, en telaşlı anlarda bile bir 'aklımdasın' nezaketiyle o bağa sahip çıkmaktır. Kimse kimseyi ihmal etmez; sadece herkes, ruhunu nerede dinlendireceğini seçer.
İnsanlar artık değer vermeyi, o kişinin hayatındaki her boşluğu doldurmak sanıyor. Oysa gerçek değer; o boşluklarda bile güven verebilmektir. "Yazmıyorsa değersizdir" sığlığına düşmek istemiyoruz belki ama bir insanın vaktinden, ilgisinden ve samimiyetinden çalmak da düpedüz nezaketsizlik. Kimse kimseyi iyileştirmek zorunda değil, evet; ama kimse de kimseyi bir mesaj kutusunda, bir belirsizliğin içinde bekletmek zorunda değil.
Sevgi basite indirgenemeyecek kadar ağır bir yük. Eğer bu yükü sadece canınız istediğinde, sadece "müsait" olduğunuzda omuzlayacaksanız, kimsenin kalbine o umudu bırakmayın. Çünkü gerçek değer; birini değiştirmek için değil, onunla değişebilecek kadar cesur olmakla başlar.
Reklam