Gün daha önce çok ağırdı ama şimdi neredeyse hiç ağırlığı yok. Hiç. Çünkü bende bir hiçim. Ağaçların tepesinden bakıldığında karanlık çimenlerin üzerindeki minicik bir noktayım. İyi hissettiriyor. Bir hiç olmak.
Bundan sonra her gün aynı saatte arayacağım. Aynı şekilde hazırlayacağım onu. Acısını önceden hafifleteceğim. Böyle olması gerekiyor. Bu benim kaderim. Yeryüzündeki görevim bu.