Aleyna
@LunaWuu
1 Temmuz
6 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bazı hikâyeler vardır, sesini yükseltmez… ama insanın içine fısıltı gibi yerleşir.
“Kaybolan Fısıltılar”, unutulan bir geçmişin duvarlara sinmiş sırlarını, yarım kalmış cümleleri ve hiç söylenememiş duyguları takip eden bir yolculuk. Her bölümde biraz daha yaklaşacağın şey bir cevap değil, aslında kaçtığın bir gerçek olabilir.
Çünkü bazı fısıltılar kaybolmaz… sadece doğru zamanda duyulmayı bekler.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yedi yüz yıl boyunca savaşın ve kaosun uğramadığı Eldarya gezegeni, bir gecede değişti.
Krallığın temelini oluşturan dört kutsal güç; Yıldırım, Ateş, Karanlık ve Aydınlık, yüzyıllardır denge içinde yaşamıştı. Ta ki kralın ölümüyle birlikte bu denge parçalanana kadar…
Taht boş kalmış, halk korkuya kapılmıştı. Ancak asıl sorun kralın ölümü değildi.
Savaşın başlamasına neden olan gizemli kişi hâlâ ortaya çıkmamıştı.
Krallığın en güçlü dört koruyucusu, tahtın gerçek sahibi olmak için mücadeleye girişirken kadim bir sır gün yüzüne çıkar: Tahtı ele geçirmek isteyenler kendi varislerini bulmak zorundadır. Çünkü eski bir kehanete göre gerçek kral, ancak dört varis bir araya geldiğinde ortaya çıkacaktır.
Yıldırımların gölgesinde saklanan sırlar, alevlerin içinde büyüyen öfke, karanlığın fısıldadığı ihanetler ve aydınlığın koruduğu gerçekler…
Dostluklar düşmanlığa, kardeşlikler ihanete dönüşürken herkes aynı sorunun peşindedir:
Tahta kim geçecek?
Varisler yalnızca krallığın geleceğini değil, dünyanın sonunu da belirleyecektir.
Dört güç. Dört varis. Bir taht. Ve yaklaşan son savaş…
Çok şey oluyor.
Tutunacak bir dal, kimisi kırık, kimisinde çiçekler açmış.
Bazen o dalların güzel çiçeklerine özeniyorum. Benim kuru dalıma ne yakışırdı diyorum.
Bazen de kendiliğinden açıveriyor bu çiçekler kendi dalında. Sevmek istiyorsun, kabullenmek istiyorsun ama hiçbiri diğer dallardaki gibi durmuyor.
Büyütmüyoruz, solduruyoruz.
Mavi çiçekler, turuncu çiçekler, kırmızı çiçekler.
Hiçbirinin yerini tutmuyor elbette.
Ama inanıyorum ki bu çiçekler benim dalımda da büyüyecekler tüm güzellikleriyle.
Bâd-ı saba/ Bahar YeliŞiir
Ben ve yazmak
Sana şiir yazmak
İki uçurumun arasında
Sana özenilmiş kelimeler bulmak
Onları sana yakıştırmak
Ne zaman bu hale geldim?
Havalar sıcak biraz
İçimde yeşeren buz ağacıydım
Bir bahar yeli gibiydin
Bu kısacık bir dakikada
Öylece estin geçtin
Ben de senden geçtim
Bir bahar yelini sana anlatmak
Ama sen bilirsin yel gibi esmek nedir
Sadece bir an, bir dakika
Ben ve sana şiir yazmak
Kalbimden kalemime, kalemimden sana geçen
Talihsiz bir yalnızlık beni sana bağlayan
benim yarım kalan sözlerimin
Sana ulaştığı gün gelecek mi?
Umutsuzluk ve umutlanma arasında bir yerdeyim
En çok sen bil isterim.
Bir rüzgar gibi geçici de olsan
Bu sözlerim bahar gibi esip geçsin sana
Benim tek bahar yelim sen olacaksın
Daima... Sonsuza...
Bu şiir aslında çok özel, benim için birisine hediye olacak ve bu kişi asla bilmeyecek sözlerin sahibini ve onun kitabında yaşayıp gidecek. Umarım beğenir? Sizce beğenir mi?