Çok şey oluyor.
Tutunacak bir dal, kimisi kırık, kimisinde çiçekler açmış.
Bazen o dalların güzel çiçeklerine özeniyorum. Benim kuru dalıma ne yakışırdı diyorum.
Bazen de kendiliğinden açıveriyor bu çiçekler kendi dalında. Sevmek istiyorsun, kabullenmek istiyorsun ama hiçbiri diğer dallardaki gibi durmuyor.
Büyütmüyoruz, solduruyoruz.
Mavi çiçekler, turuncu çiçekler, kırmızı çiçekler.
Hiçbirinin yerini tutmuyor elbette.
Ama inanıyorum ki bu çiçekler benim dalımda da büyüyecekler tüm güzellikleriyle.