Fenalık bastı maalesef.
İnsan bir noktada “Sana teşbih öğretenin var ya!” diye haykırmak istiyor. Dümdüz bir fikir bile paragraf paragraf benzetmelerle döşenmiş. O kadar bezdim ki okurken anlatamam.
Daha önce Zweig’ın gözünden Freud’u okuyup çok beğenmiştim; ama Nietzsche versiyonunu hiç beğenmedim. Acaba çeviri mi sıkıntılı dedim, aynı kişi çevirmiş ikisini de.
İlk 40-50 sayfa akıcı ama sonrasında bir tıkanma yaşadım.
