Ah! İşte kibirli ve bencil bir kişilik! Başkasının özsaygısını balta darbeleriyle yıkmak isterken, kendi özsaygısına toplu iğneyle dokunulduğunda çığlık atan biriyle nihayet karşılaştım.
"Ve șimdi," dedi meçhul adam, "iyiliğe, insancıllığa, minnettarlığa elveda... Yüreği çiçeklendiren tüm duygulara elveda!, İyileri ödüllendirmek için Tanrı'nın görevini üstlenmiştim... Şimdi kötüleri cezalandırmam için intikam tanrısı yerini bana bıraksın!"
Dantès'in güç temelinde yükselen geçici inancı, başarıyı yakalayanlarda olduğu gibi kaybolup gitti.
Ama o inancından başarıya ulaşmak için yararlanamamıştı.