Lüziye Turan

Pofuduk beyaz noktalar kuzeyden geniş bir yay çizerek kasabaya yaklaşıyordu: Bir trenin dumanlı soluklarıydı bunlar.
Reklam
"Ah, hadi ama. Bu sabah tuhaf ruhun nerelere gitti?" "Temizlenmeye,"....
"....Hepimiz toplumdan dışlanmış gezginleriz, yeryüzünün sınırlarına tutunan ruhlar."
Suçluluğun keskin acısını hissettim...
Eyvah ! Ne korkunçtur halbuki Başkasının suçunu yüreğinde hissetmesi!
Reklam