Lüziye Turan

Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hangimiz kendimizden emin olduk? Biz, erkekler, zavallı yaratıklarız.
Yazıklar olsun seni sevmesini bilmeyenlere; ey, gamlı ülke!.. Seni sevip,senin sessiz dramın içinde gömülüp gitmekten korku çekenlere!..
Yelkenleri parçalanmış bir küçücük gemide bir deniz kazası geçirmekte olan adam gibiyim.
Eleme, kedere, hatta sevindendir sınır tayin etmek... Bunu, yalnız şehirlerde olur bilirdim. Meğer insan, köylerde, dağ başlarında ve mağara kovuklarında da samimi olmak, içinden geldiği gibi, içinden geldiği kadar gülüp ağlamak hürriyetine sahip değilmiş .