Mevlâna der ki: "Bu dünyanın insanları kendilerine bakmazlar da hep birbirlerine suç bulurlar." Eğer ben kendimi mantıksız, duygusuz ve sinir bozucu bir partnerin çaresiz kurbanı olarak görüyorsam, çok basit bir varoluş gerçeğini inkâr ediyorum demektir: Herhangi bir uyaran karşısında kendi tepkilerimi seçmekte özgürüm. Hiç kimse rızam dışında benim bir şey hissetmemi veya yapmamı sağlayamaz. Başıma gelenler üzerinde etkim olmayabilir ama ne düşüneceğimi ne hissedeceğimi ve ne yapacağımı ben seçerim.
Birçok insan bu basit prensibi kavrayamamaktadır.