Bir şeyin önemini onu kaybetmeden anlayabilen insan sayısı ne yazık ki çok azdır. O nedenle, kendinizi ve değerinizi insanlara hatırlatmayı asla ihmal etmeyin.
Başımı ellerimin arasına alıp bakışlarımı önüme eğerek düşünmeye başladım. Aslında kalbimden geçeni biliyordum ama o kadar cok acı yaşadıktan sonra bunu önceliğim yapamazdım.
Acı hatıraları anımsayınca gözlerim doldu. Ellerim hâlâ yüzümde, başımı kaldırdım ve gözyaşları içinde üzgün bir sesle itiraf ettim:
"Elbette, her sabah sevdiğim bir adamın kollarında uyanabilmek isterdim; kendime, arkadaşlarıma, aileme zaman ayırmak isterdim. Onlara sevgimi gösterebilmek isterdim. Gülüp eğlenmek, küçük mutlulukları paylaşmak, seyahat etmek.." Günlük hayatımda bu önceliklerin hiçbiri yer almıyordu. Gerçekten de hayatımı ıskalıyordum.
Tekrarlanan manipülasyon, benlik saygısına zarar veren ve tüketen manipülasyon ancak bir psikoterapinin, hatta bir analizin aşmayı sağlayabileceği izler bırakabilir.
Nasıl direnilebilir, işin içinden nasıl çıkılabilir?
Kendimizi severek işe başlayalım, kendimizi asla gözden yitirmeyelim…
Bilanço olarak, şunu saptamak gerekir ki, sapkın manipülatör kendi kelimeleriyle bireyin en değerli kaynaklarından birini sakatlamayı başarır: Yaşamak ve gelişme göstermek açısından herkesin ihtiyaç duyduğu kendine saygı.
Narsistik sapkının teknesinin yalnızca kendisine ait olduğunun ve partneri kim olursa olsun o tekneyi kendince yöneteceğinin, partnerin onun kişisel teknesine bir eklentiden başka bir şey olmadığının bilincinde değildir.