Belki de ailenin olayı buydu, yalnız olduğun bir dünyada kendini daha az yalnız hissetmeni sağlamaktı. Bazen aileler yanlış şeyler yapardı; bazen yanlış şeyler söylerlerdi çünkü sonuçta onlar da sadece insandı. Öte yandan bir de sevgi kıcılcımlarıyla tam zamanında yanında oldukları anlar vardır.
Ela gözleri benimkilerle buluştu ve birbirimizi değerlendirerek bir dakika daha geçirdik. Sanki birbirimizi ilk defa görüyormuşuz gibiydi. Gözlerinin içine bakarken onda kendi ruhumda gördüğüm bir şeyi fark ettim: Yalnızlık.