Her kaybediş kazanmaya giden yolda atılan bir ilmektir.
Hayatı yaşamaya karar verdiğinde her engel tek tek ortadan kalkar.
Durup beklemek kazandırmaz. Harekete geçmek yol aldırır.
Hasret ateşine yanmaktan mı ki Aşkın neşesine kanmaktan mı ki Selemli dostları anmaktan mı ki Kanlı gözyaşları akar gözünden Âşıksın ey gönül, belli yüzünden
Ayrılıp gitti Suâd, bugün kalbim çok üzgün; onun peşinde ben azat kabul etmez köleyim. Sevdalı gönüllere şu dünya gerçekten dar Nerede o sâdık dost, hani nerde o diyar? En sonunda bulmuştum gönlümce bir nazlı yar Bugün kalbim çok üzgün, gitti sevgilim Suâd Kölesiyim ben onun, asla istemem âzâd
Sayfa 32 - Ayrılık sabahında Suâd giderken, sürmeli gözleriyle, mağrur bakışıyla çevreyi süzüyor ve (avcıdan kaçan ceylan misali) boğuk boğuk inliyordu. Avcısından kaçmakta Suâd ceylan misali Boğuk boğuk inlerken tükenmişti mecali Gördükten sonra artık unutamam o ha·Kitabı okuyor