Merve Beril YILMAZ
@MBerilY2424
Kitaplar benim sevgili dostlarım, gerçek yol gösterenlerimdir; çünkü iki yüzlülük etmeden bana görevlerimi hatırlatırlar
Galiba var olan her şey rengini içinde bulunduğumuz ortamın ortalama renk tonundan alıyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yine de tuhaflar. Canlı olan başka her şey gibi karmaşıklar.
Kadınlar ve erkeklerin kurduğu bu haz ve acı yığınağı, Prendick, hayvanların onlarda kalan izidir, soyundan geldikleri hayvanların izi. Acı! Acı ve haz - toz toprak içinde süründüğümüz sürece bizim için...
Bugüne kadar yararsız tek bir şey görmedim ki, eninde sonunda evrimle yok olup gitmemiş olsun. Sen gördün mü? Acı da gittikçe gereksizleşiyor.
Görülebilen ya da işitilebilen acı seni bu kadar hasta ediyorsa, kendi acıların seni yönlendiriyorsa, günahla ilgili düşündüklerinin temelinde acı yatıyorsa, demek istediğim, bir hayvanın hissettiğini pek o kadar karışık olmayan bir biçimde düşünen bir hayvansan. Bu acı-
-demem o ki, belki de bu acı denen şey başka hiçbir yerde meydana gelmiyordur. Ama el yordamıyla ilerlediğimiz yasalar... Üstelik, bu dünyada bile, canlı varlıklar arasında bile nasıl bir acı var ki?