Düşüncelerimiz yeni bir hedefin üzerine nasıl da hızla üşüşüyor, bir süre taşıyor onu, tıpkı karıncaların hevesle bir saman çöpünü alıp taşımaları gibi, sonra da bırakıyor...
Ama insanın benliği kendi benliğiyle konuşursa kim konuşmuş olur? - mezara girmiş ruh, içeriye, içeriye, en içteki katakompa kadar sokulmuş can; tülünü alıp dünyayı terk etmiş olan benlik - bir korkak belki...