Mahmut
@MD1905
Şu anda okuduğu kitap
ELLERİN zamanlarla dolu geldin bana -dedim ki:
Kahverengi değil saçların .
Bunun üzerine onları hafifçe acının terazisine bıraktın:
Benden ağırdılar...
Reklam
Senin ayak izlerinden içiyorum, ve görüyorum
Bir incisin parmaklarımın arasından kayıp giden, büyüyorsun!
Büyüyorsun bütün unutulmuşlar gibi.
Senden çıkan sözcük yaşamayı sürdürüyor pencerelerin önünde
Ve sessizce tırmanıyor bana bir zamanlar düşlediklerim.
Reklam