Ne acep olur şu adem oğlanı
Öleceğin hiç gönlüne gele mi
Azrail kanadım urup canına
Alacağın hiç gönlüne gele mi
Azrail alır bil cümle canları
Toprağa düşürür nazik tenleri
Geydireler sana yensiz donları
Giyeceğim hiç gönlüne gele mi
Gelir növbetin dolanı dolanı
Ağlasana sen bulanı bulanı
Halkın önünde beğeni beğeni
Yunacağın hiç gönlüne gele mi
Gece gündüz zikreylesin dilimiz
Gizli değil ayan sana halimiz
Karanlık kabirde bir gün yanlız
Kalacağın hiç gönlüne gele mi
Yunus Emre'm eydür hele burada
Heman ömrüm zayi geçti burada
Yarın hak yanında yüzü karada
Olacağın hiç gönlüne gele mi
"Kerpiç koydum kazana
Poyraz ile kaynattım
Nedir deyip sorana
Bandım verdim özümü"
Kerpiç ve poyraz : birbirinin tam karşıtı olan bu iki varlığın birleşmesinden ne çıkıyor, bu sahada ?
Cevap: İnsanın ta kendisi, insan nefes alan çamur.
İşitin ey yarenler,
Aşk bir güneşe benzer
Aşkı olmayan gönül
Bir kara taşa benzer.
Taş yürekte ne biter
Dilinden ağu tüter
Nice yumuşak söylese
Sözü savaşa benzer.