Çaresiz kaldığnız için razı görünmek, istemek midir?
Kalp ve hayal kırıklığı yaşadığınız için köşenize çekilmek ikna olmak mıdır?
Takdir edilmeniz gerekirken acımasızca tenkit edildiğinizde, hele de umudunuzu kaybettiğinizde sessiz kalmak onaylamak mıdır ?
Bilmek için okumak lazım, anlamak için sorgulamak. Ama birbirimiz ötekileştirmeden, inançlarımıza saygı duyarak, birlikte ne kadar güçlü olduğumuzu, kurtuluş mücadelemizde dünyaya verdiğimiz dersi, tarihimizi unutmayarak. Çünkü kuyruk acısı olanlar yüzyıldır bu hezimeti unutmadı. Görüldüğü üzere unutmaya da niyetleri yok…Biz de unutmayalım, gerçeklerden sapmayalım. Atalar boşuna dememiş, ”Gücün azalırsa, düşmanı kapında bulursun…”